Η αρχή γίνεται με τις ιδέες της Κατερίνας, συχνά εμπνευσμένες από κάποιο νέο, ιδιαίτερο υλικό που έφτασε στα χέρια της, το οποίο της κινεί το ενδιαφέρον να εξερευνήσει πώς μπορεί να γίνει η βάση για το επόμενο κόσμημά της. Συνήθως είναι το ίδιο το υλικό που οδηγεί στη βασική μορφή του κομματιού, όπως εξηγεί. H ιδεά της γίνεται σχέδιο στο χαρτί, όπου μεταφέρει με αδρές γραμμές το βασικό του σχήμα, το περιγραμμά του ουσιαστικά, ίσως και ιδωμένο πάνω σε ένα σώμα, ώστε να σχηματιστεί μια πρώτη εικόνα για το πώς θα δείχνει το τελικό αποτέλεσμα φορεμένο. Οι επιπλέον λεπτομέρειες, το αν, λόγου χάρη, το σχέδιο θα έχει κρυστάλλους ή φτερά στουθοκαμήλου, αποφασίζεται στην πορεία της διαδικασίας.
Αφού επιλεγεί το μέταλλο, σφυρήλατο, διαμανταρισμένο, ή κάπως αλλιώς επεξεργασμένο, ξεκινά η κατασκευή του κοσμήματος, μια διαδικασία χρονοβόρα, καθώς, όσο προχωρά, μπορεί να αποδειχθεί ότι κάτι δε λειτουργεί σωστά, ότι υπάρχουν ατέλειες, ότι πρέπει να δοκιμαστεί μια άλλη προσέγγιση.
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται διαδραματίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στο τελικό σχέδιο, δεδομένου ότι πολλές φορές πρόκειται για ξεχωριστές πρώτες ύλες, για φυσικά υλικά που το καθένα έχει τη δική του ιδιαιτερότητα και μορφή, κάτι που καθιστά κάθε κόσμημα μοναδικό. Για παράδειγμα, ένα λίθος σε ιδιαίτερο σχήμα θα καθορίσει τη μορφή του κοσμήματος που χτίζεται γύρω του, όπως αντίστοιχα και ένα μοναδικό κοράλλι, που μπορεί να χυτευτεί και να δώσει ένα και μοναδικό κομμάτι στο συγκεκριμένο σχήμα.